Tuesday, 9 October 2012

लता दीदी It's Not Done !!!!

प्रिय लता दीदी, 

आपण भारतातीलच नव्हे तर जगभरातील तमाम कानसेनांच्या गळ्यातील ताईत आहात. संगीत क्षेत्रात आपले नाव व कामगिरी अजरामर आहे. अखंड भारत वर्षात आपले नाव फार आदराने घेतले जाते. त्यामुळे आपण मराठी/ महाराष्ट्रीय असल्याचा आम्हास खचितच अभिमान आहे.

आपल्या संगीत क्षेत्रातील कामगिरीचा श्रीगणेशा मराठी सिने-सृष्टीतून किंबहुना कोल्हापुरातून झाला हे सर्वश्रुत आहे. भलेही आपण आज जी उंची गाठली आहे त्यात कोल्हापूरचा, कोल्हापुरकरांचा अथवा मराठी चित्रपट सृष्टीचा वाटा काहीच नसेल; आम्हास मान्य आहे कि आपण आपल्या प्रतिभेच्या आणि कष्टांच्या जोरावरच आजचे हे स्थान मिळवले आहे त्यात काही शंका नाही.

पण आज आपले जे उच्च स्थान आहे जो आदर आहे, त्याचा उपयोग आपण मराठी सिनेमाच्या विकासासाठी करणे आवश्यक आहे. किंबहुना आपण अधिकारवाणीने चित्रपट व्यावसायिकांना, शासकीय यंत्रणेला खडे बोल सुनावून त्यांच्या कडून काम करून घेतले पाहिजे अशी आमची अपेक्षा होती. तेवढा आपला अधिकारच आहे.तुमच्या बाजूने विचार करता आपल्या वयामुळे किंवा इतर कारणांमुळे आपणास असे कार्य करणे शक्य नसेल तरीही हरकत नाही. 

पण आज महाराष्ट्रभर गाजणाऱ्या "जयप्रभा स्टुडीओ" च्या प्रश्नावर आपण घेतलेली तद्दन व्यावसायिक भूमिका खरोखरच आक्षेपार्ह आहे; आपल्या जन-माणसातील प्रतिमेला तडा जाणारी आहे.भलेही आज तो स्टुडीओ व भोवतालची जागा कायदेशीर रित्या आपल्या नावावर असेल; पण त्याबद्दलची कोल्हापुरकरांची भावना आणि त्या जागेचे महत्व लक्षात घेता त्याजागेवर आज जरी (आपण म्हणत असल्याप्रमाणे) चित्रपटांचे शुटींग करणे परवडणारे नसले तर खचितच विधायक दृष्टीकोनातून त्या जागेचा वापर होऊ शकतो.

आपण आज जो १६ कोटी रुपयांसाठी हि जागा बिल्डरांच्या घशात घालण्याचा घाट घातला आहे त्यामुळे मराठी चित्रपट सृष्टीचे नुकसान होईलच पण आपले जनमानसातील स्थान सुध्धा शिल्लक राहणार नाही. 

(काही वर्षापूर्वी सामान्य लोकांच्या सोयीचा विचार न करता आपल्या मुंबईतील घराशेजारून जाणाऱ्या उड्डाणपुलाला मंगेशकर कुटुंबीयांनी केलेला विरोध अजून जनतेच्या लक्षात आहेच)

बिल्डर काय त्या जागेच्या प्रसिध्धीचा पुरेपूर वापर करून तुम्हाला दिलेल्या १६ कोटींच्या बदल्यात १६० कोटी कमावतील

आजच्या घडीला गरज आहे ती आपण, आपले सल्लागार कोल्हापूरचे प्रसिध्ध गायक सुरेश वाडकर व इतर यांनी सामान्य जनतेच्या मतांचा आदर करण्याची; कुणीतरी म्हणून ठेवलेलच आहे "जो स्वतःसाठी जगला तो संपला; जो दुसर्यांसाठी मेला तोच जगला" आणखी काय बोलू आपण सुज्ञ आहा.


संदर्भ: http://online2.esakal.com/esakal/20121009/5441226520793644658.htm

Wednesday, 22 August 2012

मनसेची धर्मनिरपेक्षता कॉंगेसच्या पथ्यावर

मुंबईच्या आझाद मैदानावर "रझा अकादमीच्या" सभेदरम्यान झालेल्या हिंसाचाराचा निषेध म्हणून मनसेने काढलेला मोर्चा आणि त्यानंतरची राज साहेबांची सभा फक्त महाराष्ट्रातच नव्हे तर संपूर्ण देशभरात फार गाजली. सामान्य नागरिकांचा सुद्धा खूपच चांगला प्रतिसाद याला मिळाला.
 
राज साहेबांच्या या वेळच्या कृतीला मिळालेल्या सामान्य जनतेच्या पाठिंब्याला अनेक कंगोरे आहेत. सरकारच्या बोटचेपी धोरणांबद्दल जनतेच्या मनात असणारा असंतोष, 'रझा अकादमीच्या' कृत्त्याला प्रत्त्युत्तर देण्याची भावना असेल किंवा मग 'राज' साहेब म्हणतात त्याप्रमाणे पोलीस व मिडीयाला पाठींबा देण्याची भावना असेल.
पण दुसऱ्या बाजूने विचार करता आणि मागील काही महिन्यातील घडामोडीचा विचार करता माझ्या काही गोष्टी लक्षात आल्या.....
 
१. राज साहेबांचा कालचा मोर्चा व साभेदरम्यानचा पवित्रा हा नेहमीप्रमाणे आक्रमक नव्हता. त्यांनी स्वतः या मोर्च्यामागील 'हिंदुत्ववादी' उद्देशाचा साफ शब्दात इन्कार केला. मनसे कार्यकर्त्यांनी देखील कोणतीही हुल्लडबाजी न करता अतिशय शिस्तबद्ध पद्दतीने सारा कार्यक्रम पार पाडला.
त्यामुळे झाला काय कि; लोकांच्या मनात दबलेल्या भावनांना अतिशय सुरक्षित पद्धतीने वाट मिळाली, आणि वातावरण निवळण्यासाठी सरकारला एक प्रकारे मदतच झाली.
 
२.   राज साहेबांच्या मोर्च्याला पोलिसांची परवानगी नव्हती, किंबहुना सभा घेण्यासाठी देखील पहिल्यांदा परवानगी नव्हती पण मा. मुख्यमंत्र्यांच्या शिफारशी नंतर गृह विभागाने सभेला परवानगी दिली. या सर्व घडमोडीदरम्यान राज साहेबांनी मुख्यमंत्री किंवा कॉंग्रेस विरुद्ध कोणतेही भाष्य केले नाही पण आर. आर आबांच्या विरोधात ठाम भूमिका घेतली आहे.
 
गेल्या काही महिन्यात कॉंग्रेस व राष्ट्रवादीच्या दरम्यान चाललेली धुसफूस लक्षात घेता राष्ट्रवादीला विरोधकांकडून टार्गेट केले जाणे हे कॉंग्रेसच्या दृष्टीने हितकरच आहे. पुढील २०१४ च्या निवडणुकीच्या समीकरणाचा विचार करता एक लक्षात येईल कि कोणताही पक्ष स्वबळावर सरकार स्थापन करू शकत नाही.
जनतादेखील कॉंग्रेस व राष्ट्रवादीच्या या 'जोडगोळीला' वैतागली आहे त्यामुळे सत्तापालट होणार हे जवळ-जवळ निश्चित आहे. 'मनसेच्या' अस्तीत्वामुळे पण फक्त शिवसेना-भाजप आघाडीला सत्तेत येणे अशक्यप्राय होत आहे. आणि मनसे परत जाऊन शिवसेना-भाजप आघाडीला मिळाला तर हे सगळे एकाच माळेचे मनी होतील आणि मग शिवसेना- मनसे मध्ये काहीच फरक राहणार नाही.
आणि त्याचमुळे मनसेचे "धर्मनिरपेक्ष" राहणे कॉंग्रेसला अधिक फायद्याचे आहे कारण; त्यामुळे राष्ट्रवादिसारख्या डोईजड होणारया पक्षाला 'फाट्यावर'
 
मनसे सारख्या "धर्मनिरपेक्ष" पक्षा बरोबर आघाडी करण्याचा पर्याय कॉंग्रेस साठी खुला राहणार आहे.
कारण कुणीतरी म्हटलेलंच आहे "राजकारणात कुणी कुणाचा कायमचा शत्रू किंवा कायमचा मित्र नसतो". आता हि कॉंग्रेस-मनसे आघाडी होईल कि नाही हे येणारा काळच ठरवेल पण तोपर्यंत माझं आपला असाच चर्वित-चर्वण......... 

Sunday, 11 March 2012

आज ‘संकष्टी’


महिन्यातून एकदाच येणारा हा आपल्या लाडक्या गणपती बाप्पाचा उपवास आपल्यातले बरेच लोक पाळतात. किंवा कटाक्षाने लक्षात ठेऊन निदान त्यादिवशी सामिष आहार तरी जरूर टाळतात.

मी सुद्धा बऱ्याच वर्षांपासून नियमित संकष्टीचा उपवास करत आलो आहे. पण याला नक्की काय म्हणायचं? संकष्टी की चतुर्थीकॅलेन्डरमध्ये संकष्ट चतुर्थी असा पूर्ण उल्लेख असतो. पण बोली भाषेत काही लोक याला नुसते संकष्टी किंवा नुसतेच चतुर्थी म्हणतात.

आमच्या घरी किंवा आजूबाजूला संकष्टी असे म्हणायची पद्धत आहे, पण पुण्यात आल्यानंतर मला या दिवसाला चतुर्थी देखील म्हणतात असे कळाले.

पूर्वीपासून पडलेले प्रघात म्हणून दोन्ही संबोधने बरोबर आहेत. पण प्रश्न असा आहे की आपण प्रत्येक चतुर्थी पाळतो का? तर नाही.

प्रत्येक मराठी महिन्यात दोन चतुर्थ्या येतात; एक येते शुक्ल पंधरवड्यात आणि दुसरी येते ती कृष्ण पंधरवड्यात. आणि कृष्ण पंधरवड्यात जी चतुर्थी येते तिलाच आपण संकष्ट चतुर्थी असे म्हणतो. म्हणजे शुक्ल पंधरवड्यात असते ती नुसतीच चतुर्थी (अपवाद भाद्रपद महिन्यातील शुक्ल पंधरवड्यातील चतुर्थीचा; ज्या दिवशी आपल्या गणपतीबाप्पाचे आगमन होते ती गणेश चतुर्थी) आणि प्रत्येक महिन्यात कृष्ण पंधरवड्यात येणारी ती असते संकष्ट चतुर्थी.

थोडक्यात काय? तर प्रत्येक महिन्यात जरी दोन चतुर्थ्या येत असल्या तरी त्यापैकी एकच संकष्ट चतुर्थी असते म्हणून तिला चतुर्थी म्हणून ओळखण्यापेक्षा संकष्टी म्हणून ओळखणेच जास्त बरोबर होईल नाही का?

Wednesday, 7 March 2012

म्हणूनच म्हणतो चला लेट्स सेलिब्रेट !!!!


लहानपणी जेवढी एखाद्या सणाबद्दल उत्सुकता असायची किंवा एकूणच जेवढी मज्जा यायची तेवढी आता वाटत नाही. तुम्हाला सुध्धा असच वाटत का?
हे अस कशामुळं असाव? मोठ झालं की आपल्या जाणीवा बोथट होतात म्हणून? की आताशा प्रत्येक सणाला शाळेमधल्या सारखी सुट्टी मिळत नाही म्हणून? हे ही एक कारण असावच बहुतेक; कारण बाकी काही नसलं तरी एखाद्या सणाला सुट्टी असेल तर निदान त्या सणाचा फील तरी येत राहतो.
पण एकूणच पाहिलं तरी पूर्वीच्या काळी सणांचे जेवढे महत्व असायचे तेवढे आताशा नक्कीच राहिलेलं नाही. कारण पूर्वीच्या काळी माणूस निसर्गाच्या फार जवळ होता, त्यामुळ रंगपंचमी, पाणीपंचमी यांच्यामुळे शरीराला मिळणारा गारवा त्यावेळी आवश्यक असायचा, आता सगळा दिवस ऑफिसच्या ए. सी. मध्ये बसणाऱ्याला अशा गारव्याची काय गरज. तसच काहीस दिवाळी, संक्रात यासारख्या सणांचं. तुम्ही सांगा आज-काल फक्त दिवाळीलाच केल्या जाणाऱ्या फराळाच कुणाला काही अप्रूप राहिलय का?
दिवाळीचा फराळ बनवण हे सुध्धा पूर्वी किती थ्रिलिंग असायचं, डाळी, तांदूळ दळून आणण्यापासून तयारी असायची. आताशा घरच्या बायकादेखील एवढं लक्ष देताना दिसतात या गोष्टीत.
एकूण काय आज-काल सणांचे धार्मिक म्हणा, वैज्ञानिक म्हणा नाहीतर सांस्कृतिक, सामाजिक काही म्हणा असले काही उद्देश सोडून निव्वळ सेलिब्रेशन हा एकमेव उद्देश राहिलेला आहे हे आपल्याला मान्य करावेच लागेल.
पण तरीसुध्धा सेलिब्रेशनच्या निमित्ताने का होईना आपण थोड्याफार चालीरीती जपतो, त्यामळे परंपरा जपली जाते, कालौघात सणांचे पूर्वीचे उद्देश जरी पुसले जात असले तरी हे सण पूर्वी का साजरे केले जात होते निदान हे तरी आपल्या लक्षात राहील.
आणि म्हणूनच म्हणतो चला लेट्स सेलिब्रेट !!!! HAPPY HOLI….